3 నిమిషాలు చదవండి

“చివరి వరకు సహించడం” అంటే నిజంగా ఏమిటి?

మొదటి సారి: నేను నీట్ పరీక్షలో ఫెయిల్ అయినప్పుడు

నేను నీట్ పరీక్షను రెండుసార్లురాసాను. రెండుసార్లూ ఫెయిల్ అయ్యాను.

మా నాన్న ఫలితాల గురించి అడగడం మానేశారు. మా అమ్మ ఎక్కువగా ప్రార్థించడం మొదలుపెట్టారు. నేను పూర్తిగా ప్రార్థన మానేశాను.

ఒక రాత్రి 2 గంటలకు నేను బైబిల్ తెరిచి మత్తయి 24:13 చదివాను:

“అంతం వరకు సహనం చూపినవాడు రక్షింపబడతాడు.”

నాకు బలం అనిపించలేదు. కేవలం అలసట మాత్రమే అనిపించింది. కానీ నేను చదవడం కొనసాగించాను.

నేను అనుకునేవాడిని — సహనం అంటే ఎల్లప్పుడూ బలంగా ఉండటం అని. ఏడవకపోవడం, సందేహించకపోవడం, ఎల్లప్పుడూ బాగానే ఉన్నట్టు కనిపించడం.

నేను తప్పుగా అనుకున్నాను.

ఓర్పుగా ఉండటం అంటే బలంగా ఉన్నట్లు నటించడం కాదు. మీకు బలహీనంగా అనిపించినా, అక్కడే ఉండాలని ఎంచుకోవడమే ఓర్పు. .

యేసు క్రీస్తు ప్రతి క్షణం తనకు బలం ఉందని అనిపించినందుకే సిలువను మోయలేదు. మనపై ఉన్న ప్రేమ వల్లే ఆ భారాన్ని భరించారు. 

ఆ రాత్రి నాకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం అర్థమైంది:

నీట్ లో విఫలమవడం అంతం కాదు. నేను వదిలిపెట్టకుండా ఉండాలని ఎంచుకున్న మరో రోజు అది.

రెండవ సారి: నేను ఉద్యోగం కోల్పోయినప్పుడు

నా బాత్రూమ్ అద్దం మీద ఒక చిన్న నోట్ ఉంది. అందులో ఇలా రాసి ఉంది:

“గజం కొలతలో జీవితం కష్టం. అంగుళం కొలతలో అది సులభం.”

— అధ్యక్షులు థామస్ ఎస్. మాన్సన్

దీనర్థం — మనం మన జీవితం మొత్తాన్ని ఒక్కసారి చూస్తే అది చాలా భారంగా అనిపిస్తుంది. కానీ ఒక్కో చిన్న అడుగు తీసుకుంటే అది సాధ్యమవుతుంది.

నేను ఈ నోట్‌ను మూడవసారి ఉద్యోగ ఇంటర్వ్యూలో ఫెయిల్ అయిన తర్వాత రాశాను. నాకు 26 ఏళ్లు. ఇంకా మా అమ్మ నాన్నతోనే ఉంటున్నాను. స్నేహితులు ఉద్యోగాలు సంపాదిస్తుంటే నేను వెనకబడినట్టు అనిపించేది.

ఆ నోట్ నాకు ఉద్యోగం తీసుకురాలేదు. కానీ నా భయాన్ని ఆపింది.

అధ్యక్షులు మాన్సన్ బోధించారు — సహనం ఒక పెద్ద నిర్ణయం కాదు. అది చాలా చిన్న నిర్ణయాలు:

  • ప్రార్థించాలని అనిపించనప్పుడు కూడా ప్రార్థించడం
  • ఫోన్‌లో స్క్రోల్ చేయడం బదులు లేఖనాలు చదవడం
  • నిన్నటి కోసం మిమ్మల్ని మీరు క్షమించుకోవడం

ఆ నెల నాకు ఉద్యోగం రాలేదు. తర్వాతి నెల కూడా రాలేదు. కానీ నేను ఆ నోట్‌ను అలానే ఉంచాను, ప్రయత్నం కొనసాగించాను.

అదే “అంగుళం కొలత” అంటే.

మూడవ సారి: మా అమ్మకు క్యాన్సర్ వచ్చినప్పుడు

నేను గెత్సేమనే గురించి కేవలం ఒక కథలా చదివేవాడిని. యేసు ప్రార్థించారు, బాధపడ్డారు, దూతలు వచ్చారు.

అప్పుడు నాకు నా స్వంత కష్టమైన రాత్రి వచ్చింది.

మా అమ్మకు క్యాన్సర్ ఉన్నట్టు తెలిసింది. అదే నెల నేను ఉద్యోగం కోల్పోయాను. ఒక రాత్రి 3 గంటలకు కీమోథెరపీ వార్డు బయట కూర్చున్నాను. ప్రార్థించలేకపోయాను. ఏడవలేకపోయాను. కేవలం నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాను.

అప్పుడు నాకు గెత్సేమనే మరింత బాగా అర్థమైంది.

అది కేవలం బలం గురించి కాదు. బాధ ఎంత భారంగా ఉన్నా యేసు ఉండాలని ఎంచుకోవడం గురించి.

ఆయన నా కోసం ఉన్నారు.

మా అమ్మ కోసం ఉన్నారు.

మీ కోసం కూడా ఉన్నారు — ముఖ్యంగా మీరు రాత్రి 2 గంటలకు ఒంటరిగా అనిపించినప్పుడు.

వాగ్దానం

2 నీఫై 31:20లో మనం “పరిపూర్ణమైన ఆశ యొక్క ప్రకాశంతో” ముందుకు సాగాలని చదువుతాం.

నాకు ఎల్లప్పుడూ పరిపూర్ణ ప్రకాశం ఉండదు. కొన్ని రోజులు నా ఆశ చాలా చిన్నగా అనిపిస్తుంది.

కానీ చిన్న వెలుగు కూడా పెరగగలదు.

మా అమ్మకు ఆరు నెలల క్రితం కీమోథెరపీ పూర్తి చేశారు. ఇంకా పూర్తిగా బాగుపడలేదు, కానీ మాతోనే ఉన్నారు. ఇంకా ప్రార్థిస్తున్నారు, ఇంకా నమ్ముతున్నారు.

నాకు కూడా ఉద్యోగం వచ్చింది. నేను కలలు కన్న ఉద్యోగం కాదు, కానీ విద్యార్థులను పరీక్షలకు సిద్ధం చేసే చోట పని చేస్తున్నాను. నేను వారికి తరచుగా చెప్తాను: “జీవితాన్ని ఒక్కో అంగుళం చొప్పున తీసుకోండి”అని.

అంతం వరకు సహనం అంటే ముగింపు రేఖ చేరుకోవడం కాదు.

అది ఒక్కో రోజు చొప్పున రక్షకుడైన యేసుక్రీస్తుతో కలిసి ఉండాలని ఎంచుకోవడం గురించి. 

ఆయన ఇంకా మనతో నడుస్తున్నారు.

మీకు ఇవి కూడా ఆసక్తికరంగా ఉండవచ్చు:

సంబంధించిన వీడియో