4 నిమిషాలు చదవండి
మాటల్లో చెప్పలేని ఒక బాధ ఉంటుంది…ఎప్పుడూ ఎత్తుకోని ఆ చిన్ని ప్రాణాన్ని గుండెలకు హత్తుకోవాలని తపించే బాధ అది. ఎప్పుడూ చూడని ఒక చిన్ని నవ్వుల ముఖాన్ని కళ్లారా ఊహించుకునే బాధ అది. ఎవరైనా మొదటిసారి మనల్ని “అమ్మా…” అని పిలిస్తే ఆ క్షణం ఎంత బాగుంటుందో అని కలలు కనే బాధ అది.
మరికొన్నిసార్లు… మీరు ఏళ్ల తరబడి కన్నీళ్లతో దేవుడిని వేడుకుంటున్న అదే వరాన్ని, మీ కళ్లముందే ఇంకొకరు ఎంతో సులభంగా పొందుతుంటే లోలోపల కలిగే ఆ నిశ్శబ్దపు వేదన.
ఫ్యామిలీ ఫంక్షన్లో స్నేహితురాలు తాను ప్రెగ్నెంట్ అని చెప్పినప్పుడు మీరు నిండు మనసుతో నవ్వుతారు. మీ అక్కాచెల్లెళ్లను మనసారా అభినందిస్తారు. బారసాల వేడుకలో పక్కవారి పసిబిడ్డను ఎత్తుకుని మురిసిపోతారు. వాళ్ల సంతోషాన్ని చూసి మీరు నిజంగానే ఆనందిస్తారు. కానీ, అంతా అయిపోయాక… రాత్రి ఒంటరిగా గదిలోకి వచ్చాక, మీ మనసు నెమ్మదిగా కన్నీళ్లతో ఇలా అడిగే ఉంటుంది: “పరలోక తండ్రీ…మరి నా మాటేమిటి?”
ఆ ప్రశ్న మిమ్మల్ని దేవుడిపై నమ్మకం లేనివారిగా చేయదు… మీరు కూడా రక్తమాంసాలున్న ఒక సాధారణ మనిషని మాత్రమే గుర్తుచేస్తుంది.
“నాకే ఎందుకు ఇలా?”
కొందరు ఆడవాళ్లకు మాతృత్వం వాళ్లు అనుకున్నట్లే చాలా ఈజీగా దక్కుతుంది. పెళ్లవుతుంది, వెంటనే గుడ్ న్యూస్ వింటారు, చంటిపాపను చేతుల్లోకి తీసుకుంటారు, పిల్లలను పెంచే ఆ అందమైన ప్రపంచంలో మునిగిపోతారు.
కానీ అందరి కథలూ అలా ఉండవు కదా! కొందరికి పెళ్లి ఆలస్యమవుతుంది. కొందరికి పెళ్లయినా గర్భం నిలవదు. కొందరికి పదే పదే మిస్క్యారేజెస్ అవుతాయి. ఇంకొందరు వచ్చే టెస్ట్ల రిపోర్ట్స్లోనైనా మంచి వార్త వింటామేమో అన్న ఆశతో ఏళ్ల తరబడి హాస్పిటల్స్ చుట్టూ తిరుగుతూనే ఉంటారు. మరికొందరికి ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేసినా ఈ జన్మలో తల్లి కాలేమనే చేదు నిజం ఎదురవుతుంది.
వీటన్నింటికీ తృప్తికరమైన సమాధానం దొరకకపోవడమే అసలైన నరకం.
ఎందుకంటే, మనసు ఇంతలా గాయపడినప్పుడు “ఎందుకు?” అని తెలుసుకోవాలని ఎవరికైనా అనిపిస్తుంది:
ఆమెకు అంత సులభంగా ఎలా కుదిరింది? నా ఒళ్లు నాకెందుకు సహకరించడం లేదు? దేవుడు ఆమె ప్రార్థన విని నా ప్రార్థనను ఎందుకు పక్కన పెట్టారు?
ఒక స్త్రీ మనసులో ఇంతటి బలమైన కోరికను పుట్టించిన దేవుడు… ఆ కోరికను తీర్చకుండా ఎందుకు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోతారు? ఈ ప్రశ్న వేయడానికి మనం సంకోచించాల్సిన పనిలేదు. అలాగని దీనికి తక్షణమే ఒక సులభమైన జవాబు వెతకాల్సిన అవసరమూ లేదు. ఎందుకంటే నిజం చెప్పాలంటే—కొన్నింటికి “మనకు సమాధానం తెలియదు” అన్నదే అత్యంత నిజాయితీ గల మాట.
దేవుడు ప్రతి “ఎందుకు”కీ ఇప్పుడే జవాబు చెప్పరు
దేవునికి మన గురించి ఒక ప్లాన్ ఉంటుందని మనకు తెలుసు. ఆ ప్రణాళికలో కుటుంబం చాలా ముఖ్యమైనదని, పిల్లలు దేవుడిచ్చిన గొప్ప బహుమతి అని మనం నమ్ముతాం. కానీ ఆ ఒక్క మాటతో ప్రతి ఒక్కరి బాధను కొలవలేం.
హన్నా ఒక బిడ్డ కోసం ఎందుకు అన్ని సంవత్సరాలు కన్నీళ్లతో వేచి ఉండాల్సి వచ్చిందో పవిత్ర గ్రంథాలు మనకు పూర్తిగా వివరించలేదు. బాప్తిస్మమిచ్చే యోహానుకు తల్లి కాకముందు ఎలీషబెతు ఎందుకు అన్ని ఏళ్లు సంతానం లేకుండా వేచి చూసిందో కారణాలు రాయలేదు.
ఈ జీవితంలో మనం కోరుకున్నవన్నీ మనం అనుకున్న సమయానికే జరిగిపోతాయని ఎక్కడా రాసిపెట్టి లేదు. అది నిజంగా కష్టమైన విషయమే. అలా లేనట్లు నటించడం భక్తి అనిపించుకోదు. నిజమైన విశ్వాసం అంటే—మనకు అర్థం కాని పరిస్థితిలో కూడా నిలబడి: “ఇది ఎందుకు జరుగుతుందో నాకు తెలియదు… కానీ దేవుడికి నా గురించి తెలుసని నేను నమ్ముతున్నాను” అని చెప్పగలగడమే.
గర్భం దాల్చకపోవడం అనేది ఒక శిక్ష కాదు

సంతానలేమితో పోరాడుతున్న ప్రతి మహిళ గుర్తుపెట్టుకోవాల్సిన అసలైన సత్యం ఇది:
మీకు పిల్లలు కలగకపోవడం అంటే దేవుడు మీపై కోపంగా ఉన్నాడని కాదు!
మీరు గర్భం దాల్చలేకపోయినంత మాత్రాన మీరు దేవుడి దృష్టిలో ఫెయిల్ అయిపోయారని కాదు. మీ శరీరం అనుకున్నట్లుగా స్పందించనంత మాత్రాన మీ విలువేమీ తగ్గిపోలేదు. గతం తాలూకు ఏ తప్పులకో మీరు శిక్ష అనుభవించడం లేదు. దేవుడు మీకు బిడ్డను ఇవ్వడానికి మీరు మరింత “ఉత్తములుగా” మారి నిరూపించుకోవాల్సిన పనేమీ లేదు.
దురదృష్టవశాత్తూ మన సమాజంలో, పిల్లలు లేకపోతే ఏదో పాపమో, చెడు కర్మనో అని మాట్లాడే అలవాటు ఉంది. అది పచ్చి అబద్ధం! ఇది ఎలాంటి లోపానికో, బలహీనతకో పడే శిక్ష కాదని గుర్తుంచుకోండి.
మంచి ఉద్దేశంతో కొందరు చెప్పే ఆధ్యాత్మిక మాటలు కూడా ఒక్కోసారి గుండెను మరింత బరువు చేస్తాయి:
“నమ్మకంతో ఉండు…”, “ఇంకా గట్టిగా ప్రార్థించు…”, “దేవుడికి తెలుసులే, రిలాక్స్ అవ్వు… సరైన టైమ్లో అదే జరుగుతుంది.”
ఆ మాటలు మంచి ఉద్దేశంతోనే చెప్పినా… రీసెంట్గా మరో మిస్క్యారేజ్ అయిన మహిళకు, ఏళ్ల తరబడి ఆశతో ఎదురుచూస్తున్న తల్లి మనసుకు ఆ మాటలు ఓదార్పులా కాకుండా మరింత గుచ్చుకుంటాయి.
ఆమెకు వివరణ అవసరం లేకపోవచ్చు. ఆమె పక్కన కూర్చుని ఇలా చెప్పే ఒక వ్యక్తి మాత్రమే ఆమెకు అవసరం కావచ్చు: “ఇది బాధ కలిగిస్తుందని నాకు తెలుసు. నా ముందు నువ్వు బలంగా ఉన్నట్లు నటించాల్సిన అవసరం లేదు.” అని చెప్పే ఒక్క మనిషి తోడుంటే చాలు.
ప్రార్థన వెనుక ఉన్న కన్నీటిని దేవుడు వినగలరు

అన్నింటికంటే బాధాకరమైన ప్రార్థన “దేవుడా, నాకు బిడ్డని ఇవ్వు” అనేది కాదు…
“తండ్రీ, నువ్వు నాకెందుకు ఇవ్వలేదో అర్థం చేసుకునే శక్తిని ఇవ్వు” అనేది.
కొన్నిసార్లు పైనుంచి ఎలాంటి సమాధానమూ వినిపించదు.
హన్నా వేదన కూడా అలాంటిదే. ఆమె దేవుని సన్నిధిలో ఎంతగా కుమిలిపోయిందంటే, పూజారి ఏలీ కూడా ఆమెను చూసి తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాడు. కానీ ఆమె అంతరంగంలో రగులుతున్న ఆవేదన ప్రభువుకు స్పష్టంగా తెలుసు.
దేవుడు అందమైన పదాలతో చేసే ప్రార్థనలను మాత్రమే వినడు… ఆయన కన్నీళ్లతో వచ్చే నిశ్శబ్ద ప్రార్థనలనూ వింటాడు. గొంతు దాటి రాలేక ఆగిపోయిన మాటలను, పెదవులపైకి తీసుకురావడానికి భయపడే ప్రశ్నలనూ ఆయన వింటారు.
“ఎందుకు?”, “నాకే ఎందుకు?”, “ఇంకా ఎంతకాలం?”, “నన్ను మర్చిపోయావా తండ్రీ?”
ఆకాశం మూగబోయినట్లు అనిపించినా సరే… ఆయనతో మాట్లాడటం ఆపకుండా ఉండటమే నిజమైన విశ్వాసం.
మాతృత్వపు వాగ్దానం సంగతేంటి?
ఇక్కడే కడవరి దిన పరిశుద్ధుల బోధనలు మనకు ఒక అందమైన ఆశను ఇస్తాయి—అయితే ఆ ఆశను మనం జాగ్రత్తగా అర్థం చేసుకోవాలి.
శాశ్వత జీవితంలోని ఆశీర్వాదాల్లో శాశ్వత కుటుంబ సంబంధాలు కూడా ఉంటాయని సంఘం బోధిస్తుంది. దేవుని శాశ్వత జీవిత వాగ్దానంలో శాశ్వత వివాహం, పిల్లలు, మరియు శాశ్వత కుటుంబానికి సంబంధించిన ఇతర ఆశీర్వాదాలు ఉన్నాయి. ఈ జీవితంలో ప్రస్తుతం పెళ్లి కానివారికి లేదా పిల్లలు లేనివారికి కూడా ఈ ఆశీర్వాదాలు ఉన్నాయి.
అధ్యక్షుడు గోర్డన్ బి. హింక్లీ కూడా కొంతమంది మహిళలకు ఈ జీవితంలో పిల్లలను కనడం అనే బాధ్యత లభించకపోవచ్చని ప్రేమతో బోధించారు. అయితే ఆ ఆశీర్వాదాన్ని కోరుకుని, దాని కోసం ప్రయత్నించే మహిళలకు అది శాశ్వతంగా లభిస్తుందని వాగ్దానం చేయబడింది.
ఆ వాగ్దానం ఎంతో విలువైనది. కానీ బాధలో ఉన్న ఒక మహిళతో:
“చింతించకండి. వచ్చే జీవితంలో మీకు తప్పకుండా బిడ్డ ఉంటాడు”
ప్రతి శాశ్వత ఆశీర్వాదం ఎలా నెరవేరుతుందో మనకు పూర్తిగా తెలియదు. దాని వివరాలు మనకు తెలియవు. అది ఎప్పుడు జరుగుతుందో కూడా మనకు తెలియదు.
కానీ దేవుని గురించి మనకు కొన్ని విషయాలు తెలుసు.
ఆయన న్యాయవంతుడు.
ఆయన దయగలవాడు.
తన పిల్లల మనసులోని లోతైన కోరికలను ఆయన పూర్తిగా తెలుసు.
యేసుక్రీస్తు వల్ల, ఈ మర్త్య జీవితం మన జీవితానికి చివరి అధ్యాయం కాదు.
“ఈ జన్మలో నా బిడ్డను ఎత్తుకోలేకపోతే…?”
బహుశా గుండెను కోసే అత్యంత కఠినమైన ప్రశ్న ఇదే. ఆమె తన బిడ్డ ఏడుపును ఎప్పటికీ వినలేకపోతే? బుజ్జి బట్టలు కొని మురిసిపోయే క్షణం రాకపోతే? ఎవరూ తనను “అమ్మా” అని పిలవకపోతే? ఆ తీరని ఆశతోనే జీవితం ముగిసిపోతే?
దీనికి “ప్రతిదానికీ ఒక కారణం ఉంటుందిలే” అనే తేలికపాటి సినిమా డైలాగ్తో ముగింపు చెప్పలేం. ఎందుకంటే ఆ కారణం మనకు తెలియదు. కానీ ఒక్కటి మాత్రం నిజం: ఈ జీవితం అనేది మొత్తం కథలో ఒక చిన్న భాగం మాత్రమే. మన పరలోక తండ్రి ప్రారంభాన్ని, నడిమి భాగాన్ని, ముగింపును అంతటినీ కలిపి చూస్తారు. మనం కేవలం ఒక పేజీని మాత్రమే చూస్తాం; ఆయన మొత్తం పుస్తకాన్ని చూస్తారు. మనం ఉన్న పేజీని మనం సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేనప్పుడు… ఆ రచయితను (దేవుడిని) నమ్మడమే మనం చేయగలిగే అతి గొప్ప విశ్వాసపు అడుగు.
పిల్లలు లేకపోవడం అంటే జీవితం శూన్యం అని కాదు!
పిల్లలు లేనంత మాత్రాన ఒక స్త్రీ జీవితానికి అర్థం లేదని కాదు. కానీ ఇక్కడ కూడా మనం జాగ్రత్తగా ఉండాలి. బిడ్డ కోసం తపించే స్త్రీతో “పర్లేదులే, ఇతరుల పిల్లలను ప్రేమించవచ్చు కదా, సమాజానికి సేవ చేయవచ్చు కదా” అని తేలిగ్గా సర్దిచెప్పలేం. ఆ పనులన్నీ ఆమె జీవితాన్ని అందంగా మార్చవచ్చు గాక… కానీ కడుపున పుట్టే బిడ్డ కోసం ఉండే ఆ ప్రత్యేకమైన లోటును అవి పూర్తిగా భర్తీ చేయలేవు.
మనం రెండు విషయాలను ఒకేసారి గౌరవించాలి:
- ప్రస్తుతం ఆమె జీవిస్తున్న జీవితం ఎంతో విలువైనది, అర్థవంతమైనది.
- ఒక బిడ్డ కోసం ఆమె పడే తపన నూటికి నూరుపాళ్లు నిజమైనది, సమర్థనీయమైనది.
ఆమె కృతజ్ఞతకు, దుఃఖానికి మధ్య ఏదో ఒకదాన్నే ఎంచుకోవాల్సిన పనిలేదు. ఉన్న జీవితాన్ని చూసి దేవుడికి కృతజ్ఞతతో ఉంటూనే… ఊహించుకున్న జీవితం రాలేదని కన్నీరు పెట్టుకోవచ్చు. స్నేహితుల పిల్లలను నిండు మనసుతో ప్రేమిస్తూనే, తనకంటూ ఒక చిన్ని ప్రాణం ఉంటే బాగుండు అని కోరుకోవచ్చు.
విశ్వాసం అంటే మన సహజమైన భావోద్వేగాలను చంపేసుకోవడం కాదు.
బహుశా దేవుడు మిమ్మల్ని ఆశ వదులుకోమని చెప్పడం లేదేమో!
మీరు మాతృత్వం కోసం ఎదురుచూస్తున్న మహిళ అయితే, మీ ఆశను వదులుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.
మీకు పిల్లలు ఎప్పుడూ కావాలనుకోలేదని మీరే మిమ్మల్ని ఒప్పించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.
ఎవరైనా గర్భం దాల్చిన విషయం చెప్పినప్పుడు మీకు బాధ కలగదని నటించాల్సిన అవసరం లేదు.
మరొకరి సంతోషం మీకు ఇంకా నెరవేరని ప్రార్థనను గుర్తు చేసినప్పుడు, దాని గురించి అపరాధ భావన కలిగి ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
మీరు ఆశ పెట్టుకోవచ్చు.
మీరు ప్రార్థించవచ్చు.
మీరు వైద్య సహాయం పొందవచ్చు.
మీకు సరైన సమయంలో దత్తత గురించి ఆలోచించవచ్చు.
మీరు పూజారిత్వ ఆశీర్వాదాలు మరియు ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకత్వం పొందవచ్చు.
మీరు ఎదుర్కొన్న నష్టాల గురించి బాధపడవచ్చు.
మీరు ప్రశ్నలు అడగవచ్చు.
మరియు మీరు క్రీస్తుతో కలిసి ముందుకు సాగవచ్చు.
ఎందుకంటే వివరించలేనంత బాధను యేసుక్రీస్తు అర్థం చేసుకోగలడు. మరో మార్గం ఏదైనా ఉందా అని అడగడం ఎలా ఉంటుందో ఆయనకు తెలుసు. మనం కోరుకున్న సమాధానం రాకపోయినా బాధను భరించడం ఎలా ఉంటుందో ఆయనకు తెలుసు.
ఆయన అన్నిటికంటే దిగువకు వెళ్లాడు కాబట్టి, మీరు ఒంటరిగా ఎదురుచూస్తున్న ఏ పరిస్థితిలో ఉన్నా, ఆయన మిమ్మల్ని కనుగొనలేని స్థలం ఏదీ లేదు.
మరొకరి బిడ్డను చేతుల్లోకి తీసుకున్న స్త్రీకి…
ఇప్పుడే తల్లయిన ఫ్రెండ్ పక్కన కూర్చుని బహుశా మీరీ మాటలు చదువుతుండవచ్చు. ఆమె కోసం మీరు నిజంగానే సంతోషిస్తుంటారు… కానీ మీ గుండె లోతుల్లో ఏదో ఒక మూల చిన్న సూది గుచ్చినట్లు అనిపిస్తూనే ఉంటుంది.
అలా అనిపిస్తే… అందుకు మీరు సిగ్గుపడాల్సిన పనేమీ లేదు.
ఆ బాధ మీలోని అసూయ కాదు. ఆ కన్నీళ్లు కృతజ్ఞత లేకపోవడం కాదు. ఆమెకు దక్కినంత మాత్రాన దేవుడు ఆమెను మీకంటే ఎక్కువ ప్రేమిస్తున్నాడని కాదు. మరొకరి ప్రార్థన ఫలించినంత మాత్రాన మీ ప్రార్థనను దేవుడు తిరస్కరించాడని అస్సలు కాదు.
మీరు ఇప్పటికీ ఆయన గారాల కూతురే. ఆయనకు మీ గురించి అంతా తెలుసు. మీరు ఇప్పటికీ ప్రేమింపబడుతున్నారు, చూడబడుతున్నారు. ఇప్పటికీ ఆయన గొప్ప ప్రణాళికలో మీరు భాగమే.
ఆమెను ప్రేమించే సమాజానికి, బంధువులకు ఒక విన్నపం…
మన తెలుగు కుటుంబాల్లో పెళ్లయిన వెంటనే “విశేషాలేంటి?”, “ఇంకా పిల్లల గురించి ఆలోచించలేదా?” అని నోటికొచ్చినట్లు అడిగేసే అలవాటు చాలామందికి ఉంటుంది. దయచేసి కాస్త సున్నితంగా, విచక్షణతో ఉండండి!
- క్రొత్తగా పెళ్లయిన స్త్రీని పిల్లలు ఎప్పుడు అని అడగకండి.
- ఆమె ఎందుకు గర్భవతి కాలేదని అడగకండి
- ” ఆమె ప్రయత్నిస్తుందో లేదో మీకు తెలుసని ఊహించుకోకండి
- ఆమె “ప్రశాంతంగా ఉండాలి” అని చెప్పకండి..
- దేవుని సమయం గురించి పాఠం చెప్పడానికి మరొక స్త్రీ గర్భధారణను ఉదాహరణగా వాడకండి.
- ఆమె వ్యక్తిగత బాధను బహిరంగ సంభాషణగా మార్చకండి.
దానికి బదులుగా, ఆమెను ప్రేమించండి. ఆమెను ఆహ్వానించండి. ఆమెను కలుపుకుపోండి. ఆమె మాట్లాడాలనుకున్నప్పుడు వినండి. ఆమెను సరిచేయడానికి ప్రయత్నించకుండా ఆమెను ఏడవనివ్వండి.
మరియు ఏమి చెప్పాలో మీకు తెలియకపోతే, సరళంగా ఇలా చెప్పండి: “నీకు ఇది ఎందుకు జరుగుతుందో నాకు తెలియదు. కానీ నేను ఇక్కడ ఉన్నాను, నువ్వు దీన్ని ఒక్కదానివే మోయాల్సిన అవసరం లేదు.”
కొన్నిసార్లు, అది ఏ వివరణ కంటే అయినా మరిన్ని క్రీస్తు గుణాలను చూపించడమే అవుతుంది.

పరలోక తండ్రి మిమ్మల్ని మర్చిపోలేదు!
సంవత్సరాలుగా అదే ప్రశ్న అడుగుతున్న మహిళలు ఇక్కడ ఇది చదువుతూ ఉండవచ్చు: “పరలోక తండ్రీ, నీవు నాకు ఈ వరాన్ని ఎందుకు ఇవ్వలేదు?”
నాకు సమాధానం తెలీదు. ఈ లోకంలో ఎవరికీ పూర్తిగా తెలీదు.
కానీ నాకు ఖచ్చితంగా తెలిసిన సత్యం ఒక్కటే:
మీకు ఇంకా సమాధానం దక్కని ప్రార్థన మిమ్మల్ని దేవుడు మరిచిపోయినట్లు చేయదు.
మీ ఒడి ఖాళీగా ఉన్నంత మాత్రాన మీ జీవితం శూన్యం అయిపోలేదు.
గర్భస్రావాలు మీ స్త్రీత్వాన్ని తగ్గించలేవు.
సంతానలేమి మిమ్మల్ని దేవుని దృష్టిలో తక్కువ చేయలేదు.
మీ ఫ్యామిలీ సైజ్ మీ శాశ్వతమైన విలువను ఎప్పటికీ నిర్ణయించలేదు!
మీరు దేవుని కుమార్తె. మీరు ఎవరికైనా భార్య కాకముందు. మీరు ఎవరికైనా తల్లి కాకముందు. ఎవరైనా మిమ్మల్ని “అమ్మ” అని పిలవకముందు. మీరు ఆయనకు చెందినవారు. మరియు మీరు ఇప్పటికీ ఆయనవారే.
ప్రవక్తయైన యెషయా పరిశుద్ధ గ్రంథాలలోని అత్యంత కోమలమైన వాగ్దానాలలో ఒకదాన్ని నమోదు చేశారు:
“స్త్రీ తన గర్భమున పుట్టిన బిడ్డను కరుణించకుండా తన చంటిపిల్లను మరచునా? … వారైనా మరచుదురు గాని నేను నిన్ను మరచిపోను.” — యెషయా 49:15
ప్రభువు మాటలను జాగ్రత్తగా గమనించండి… ఆయన “నేను నీకు ప్రతిదీ వివరిస్తాను” అని చెప్పడం లేదు.
ఆయన ఏమంటున్నారంటే: నేను నిన్ను మరచిపోను” అని చెబుతున్నారు.
బహుశా కొన్నిసార్లు మనకు అత్యంత అవసరమైన వాగ్దానం అదే కావచ్చు. పెద్ద పెద్ద వివరణలు కాదు… టైమ్ టేబుల్స్ కాదు… సులభమైన జవాబులు కాదు… మనం అర్థం చేసుకోలేని కథ మధ్యలో నిలబడినప్పుడు, ఆయన మనల్ని ఎప్పటికీ మర్చిపోలేదు అనే ఆ ఒక్క భరోసా చాలు.
మీరు ఆశించడానికి సంపూర్ణమైన హక్కు ఉంది!
కాబట్టి, మాతృత్వం అనేది ఇప్పటికీ మీ గుండె లోతుల్లో రగులుతున్న కోరిక అయితే… నిరభ్యంతరంగా ఆశించండి!
మీకు బాధనిపిస్తే… ఏడవండి.
దేవుడిని “ఎందుకు?” అని అడగాలనిపిస్తే… అడగండి.
ఏదైనా మాట మిమ్మల్ని గాయపరుస్తుందనిపిస్తే… ఆ సంభాషణల నుండి కాస్త దూరంగా జరగండి.
సహాయం కావాలనిపిస్తే… వెతకండి.
మరియు మీరు సిద్ధంగా ఉన్నప్పుడు… ఆయన వైపు నమ్మకంతో మరొక అడుగు ముందుకు వేయండి.
మీ జీవితాన్ని దేవుని చేతుల్లో పెట్టడానికి ఆయన మొత్తం ప్రణాళికను మీరు ఇప్పుడే అర్థం చేసుకోవాల్సిన పనేమీ లేదు. ఈ ఒక్క విషయంలో ఆయనను నమ్మి అడుగు వేస్తే చాలు.
బహుశా మాతృత్వం మీ జీవిత కథలో భాగం కావచ్చు…
బహుశా మీరు ఎన్నడూ ఊహించని సరికొత్త మార్గంలో అది మీకు దక్కవచ్చు…
లేదా మీరు ఎదురుచూస్తున్న కొన్ని వాగ్దానాలు ఈ జీవితపు సరిహద్దులు దాటాక నెరవేరవచ్చు…
మనకు ప్రతి చిన్న వివరమూ తెలియకపోవచ్చు. కానీ మన రక్షకుడు మనకు తెలుసు. మరియు ఆయన ఉన్నందున—మన ఏ మంచి కోరిక, ఏ ప్రార్థన, ఏ కన్నీటి బొట్టు మరియు ప్రేమతో చేసే ఏ చిన్న త్యాగం కూడా ఎప్పటికీ వృథా పోదని మనకు తెలుసు!
కాబట్టి, ప్రియమైన సోదరీ… మీరు ప్రార్థించిన ఆ బిడ్డ కోసం ఇంకా ఎదురుచూస్తూ ఉంటే:
- దేవుడు మిమ్మల్ని మర్చిపోయాడని ఎప్పటికీ అనుకోకండి.
- మీ జీవితం ఇక్కడితో ఆగిపోయిందని దిగులు పడకండి.
- పక్కవారికి దక్కిన సంతోషం మీ జీవితాన్ని చిన్నది చేస్తుందని భావించకండి.
- అలాగే మీరు దేవుడిని నమ్మడానికి ముందు “ఎందుకు?” అనే ప్రతి ప్రశ్నకు సమాధానం దొరకాలని పట్టుబట్టకండి.
మీరు మనసులో ప్రశ్నలను మోస్తూనే… దేవుని ప్రేమనూ మోయగలరు.
ఒకవైపు గుండెలో బాధను మోస్తూనే… మరొకవైపు ఆశనూ మోయగలరు.
మరియు ప్రస్తుతానికి, ఆ మాత్రం నమ్మకం చాలు!
ఎప్పటికీ చేతుల్లోకి రాని ఆ బిడ్డ గురించి ఆయనకు తెలుసు.
మీరు కోల్పోయిన గర్భం గురించి ఆయనకు తెలుసు.
ఏళ్ల తరబడి మీరు చేసిన నిరీక్షణ ఆయనకు తెలుసు.
రాత్రుళ్లు గుసగుసగా మీరు చేసిన ప్రతి ప్రార్థనా ఆయనకు తెలుసు.
ఎవరూ చూడకముందే మీరు కళ్లొత్తుకున్న ప్రతి కన్నీటి చుక్కనూ ఆయన చూశారు.
రేపు ఏమి జరగబోతోందో ప్రస్తుతం మీకు కనిపించకపోయినా… ఆయన మొత్తం కథను చూస్తున్నారు.
మీరు మరిచిపోబడలేదు.
మీరు వెనుకబడిపోలేదు.
మీరు ఎవరికంటే తక్కువ కాదు.
మీరు ఆయన ముద్దుల కూతురు… మరియు మీ అందమైన కథ ఇంకా ముగియలేదు!
మీకు ఇవి కూడా ఆసక్తికరంగా ఉండవచ్చు:
